Yang Soo, kun je jezelf in het kort even voorstellen?
Mijn naam is Yang Soo Kloosterhof dus, ik ben 33 jaar en woon al vele jaren met veel genoegen in Appingedam. Sinds vorig jaar samen met mijn vriendin. Ik heb verpleegkunde en sociologie gestudeerd in Groningen. Tijdens mijn studietijd ben ik in Appingedam blijven wonen, ook omdat ik in die tijd veel vrijwilligerswerk deed in deze mooie stad. Zo heb ik onder andere een CDJA-afdeling opgericht en was ik voorzitter van de plaatselijke Rode Kruis-afdeling. De noodzaak om op kamers te gaan verdween daardoor.
Na mijn studie ben ik actief geweest voor het CDA als provinciaal campagneleider, heb ik gewerkt bij de griffie in de gemeente De Wolden (Drenthe) en voor de Nederlandse Hartstichting in Den Haag. Toen het CDA in Appingedam tijdens de gemeenteraadsverkiezingen in 2014 een goede uitslag neerzette, kreeg ik de kans om wethouder te worden. Ik heb toen mijn baan bij de Hartstichting opgezegd.
Kun je ook iets over je politieke carrière vertellen?
Mijn politieke interesse is begin deze eeuw ontstaan, de Pim Fortuyn-revolte speelde hierin een belangrijke rol. Je denkt na over waar je zelf staat in je omgeving. Ik wilde graag iets doen, actief worden in de samenleving, iets veranderen. In de plaatselijke kroeg kwam ik in gesprek met een CDA-raadslid. Hij nodigde mij uit om een keer tijdens een partijvergadering langs te komen. Het CDA-gedachtegoed sprak mij aan en ik ben toen lid geworden van deze partij.
Binnen de partij kreeg ik de nodige vrijheid om zelf initiatieven te ontwikkelen. Ik wilde graag meer jongeren bij de politiek betrekken en besloot in 2005 om het CDJA op te richten in Appingedam. We waren met circa 12 leden zeer actief en organiseerden vele activiteiten zoals politieke jongerencafés over bijvoorbeeld goed onderwijs en jongerenhuisvesting binnen de gemeente. Soms samen met D66 in Appingedam. Ook hebben we als CDJA toenmalig minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin naar Appingedam gehaald om te praten over veiligheid in de grensgebieden. Een heel leuke, bewogen periode.
In 2006 kwam ik op de kandidatenlijst van het CDA in Appingedam te staan. Ik haalde net niet genoeg voorkeursstemmen om in de raad te komen en werd fractieassistent. Na de verkiezingen in 2010 werd ik alsnog raadslid. Als jongste raadslid kon ik ‘wat maffere dingen doen’. Niet dat ik recalcitrant was hoor, maar mijn voorstel om papierloos te vergaderen is uiteindelijk ingevoerd en ook het voorstel voor een jongerenlintje is doorgevoerd. Ik was ook heel actief via social media. In die tijd was ik ongeveer 20 uur per week kwijt aan het raadslidmaatschap.
Ik heb dat als een heel leuke, leerzame en nuttige periode ervaren. Veel praten met en luisteren naar de Damster bevolking. Als oppositie waren we effectief en droegen vele onderwerpen aan. Ik geloof erg in de democratie en kon daarom als raadslid mijn ei goed kwijt, vooral in de rol van volksvertegenwoordiger.
Je kreeg de kans wethouder te worden van de gemeente Appingedam?
In 2014 werd ik verkozen tot lijsttrekker en ook tot kandidaat-wethouder. De kans om wethouder te worden was overigens in een relatief ‘rode’ gemeente als Appingedam behoorlijk klein. Ondanks de peilingen. Met 2 zetels in 2010 waren we qua zetelaantal een bescheiden partij in de gemeenteraad. Onze ambitie voor de verkiezingen van 2014 was dan ook helder: naar 3 zetels! Daar heb ik mij vol voor ingezet. Daarbij speelde ook dat dit wellicht de laatste verkiezingen zouden zijn als zelfstandige gemeente.
We voerden een intensieve campagne. Ik heb het als een spannende tijd ervaren. Temeer ook omdat ik lijsttrekker was. Door middel van een doordachte strategie, probeerden we in de campagne ècht het verschil te maken. De weken voorafgaand aan de verkiezingen hebben we constant campagne gevoerd, tot het laatste uur. Dit resulteerde in een goede verkiezingsuitslag. Uiteindelijk wees het lot ons een restzegel toe, waardoor we van 2 naar 3 zetels gingen. Gemeentebelangen bleef met 5 zetels de grootste partij. Gezamenlijk startten we aan de coalitieonderhandelingen. Met een kleine meerderheid (8 van de 15 zetels) begonnen we aan een nieuwe, uitdagende periode.
Voor jou in eerste instantie een droombaan?
Geen droombaan. Maar wel een unieke kans om als bestuurder voor gemeente en gemeenschap aan de slag te gaan. Niet meer op hoofdlijnen als raadslid, maar actief als bestuurder bezig zijn om Appingedam nog uitdrukkelijker op de kaart te zetten.
En toen ging het je tegenstaan?
Het eerste half jaar vloog voorbij natuurlijk door alle nieuwe indrukken die je krijgt. Je maakt kennis met het vak, de materie, het speelveld. Werkweken van 60 uur waren heel gewoon maar dat deerde mij niet. Hard werken is helemaal niet erg.
Na die intensieve eerste maanden merkte ik gaandeweg aan mijzelf dat ik niet echt lekker in mijn vel begon te zitten. Ondanks bemoedigende woorden en de nodige oppeppers van mensen om mij heen, lukte het mij maar niet om grip te krijgen op mijn rol als wethouder. Je begint je dan als het ware gevangen te voelen in de rol die je hebt. Dat leidde ertoe dat ik geleidelijk mijzelf aan het verliezen was. Dan is een periode van 4 jaar heel erg lang. Ook mijn omgeving merkte een verandering aan mij, ik was mezelf niet meer. En toen stond ik voor een heel moeilijke keuze.
Een moeilijk besluit denk ik om het wethouderschap neer te leggen?
Ik heb zo’n 3 maanden met dit gevoel rondgelopen en toen heb ik voor mijzelf de knoop doorgehakt. Ik heb het mijn vriendin als eerste verteld dat ik zou stoppen als wethouder. Met pijn in het hart want ik had het zo graag anders gezien. Je wilt in een dergelijke baan graag groeien en de klus met verve afmaken. Maar mijn vriendin zag natuurlijk mijn innerlijke strijd ook wel en merkte dat ik niet gelukkig was. Doorgaan zou ten koste gaan van mijzelf en mijn omgeving.
Daarna volgden natuurlijk gesprekken met het college en het CDA. Eén van de eerste gesprekken was met Martien van Bostelen, voorzitter van het CDA-bestuur. Ik herinner mij die avond nog goed. Mijn boodschap was tweeledig. Ik deelde hem niet alleen mee dat ik had besloten te stoppen als wethouder, maar stelde hem ook de lastige vraag of hij bereid was mijn rol als wethouder op zich te nemen. Voor Martien kwam dit als een donderslag bij heldere hemel. Na rijp en zorgvuldig beraad heeft hij de functie aangenomen.
Hoewel het een heel moeilijke beslissing was, ben ik enorm opgelucht. Temeer omdat we als college en partij in dit proces heel erg zorgvuldig zijn geweest. Ik wilde geen mediacircus ontketenen. Door alle zorgvuldigheid was dit ook niet aan de orde.
Wat waren de reacties uit je omgeving?
Mijn collega’s, de gemeenteraad, de ambtelijke organisatie en mijn omgeving vatten het gelukkig allemaal heel goed op. Woorden als: ‘Een moedig besluit’ en ‘Wat goed dat je je hart en gevoel gevolgd hebt’ waren voor mij een enorme opluchting. Ik vind het fijn om te zien dat mijn opvolger het goed naar zijn zin heeft in zijn rol als wethouder.
Ondanks de afloop is het voor mij een heel leerzame periode geweest. Deze ervaring neem je hoe dan ook mee. Je komt achter jezelf. Ik ben veel meer een politicus dan een bestuurder, dat is mijn belangrijkste les geweest die ik hieruit getrokken heb. Ik hervind en herpak mijzelf momenteel weer en voel me weer vrij in mijn hoofd.
En nu op zoek naar een nieuwe uitdaging?
Ik ben inderdaad druk doende met het vinden van een nieuwe baan die bij mij past. Hierbij krijg ik hulp van een loopbaancoach die mij bij dit proces helpt. Ik heb er alle vertrouwen in dat ik binnenkort iets vind dat bij mij past, bij voorkeur een baan in het sociale domein. Het liefst in Noord-Nederland want mijn vriendin werkt sinds kort bij het Centrum voor Veilig Wonen.
Nog leuke politieke anekdotes?
Ja. Een derde zetel middels loting. Je zou misschien wel kunnen stellen dat het lot heeft bepaald dat ik wethouder werd. Voor hetzelfde geld was de restzegel naar Gemeentebelangen gegaan en dan waren de coalitieonderhandelingen wellicht heel anders verlopen. Zo zie je maar weer dat een politieke loopbaan soms door toevalligheden bepaald wordt.
Ben je een geboren en getogen ‘Damster’?
Wel getogen en ik woon bijna mijn hele leven al in Appingedam maar ik ben geboren in Seoul. Na 3 maanden ben ik geadopteerd door liefdevolle ouders. Ik weet niet wie mijn biologische ouders zijn, daar is vrijwel niets over bekend.
Het plan is om volgend jaar naar Zuid-Korea te gaan, iets waar ik mij enorm op verheug hoewel het ook wel confronterend is. Ik ben erg benieuwd naar de cultuur en de leefstijl aldaar en wat voor gevoelens dit bij mij oproept. Ik heb nooit de drang gehad om uit te zoeken wie mijn biologische ouders zijn maar heb sinds een aantal jaren wel het gevoel dat ik mijn geboorteland beter wil leren kennen. Volgend jaar is het hopelijk dus zover. Samen met mijn vriendin ga ik terug naar mijn roots.
Wat zijn je hobby’s?
Politiek was mijn grootste hobby, dus moet ik op zoek naar een nieuwe. Ik blijf uiteraard betrokken lid van het CDA, maar begeef mij de komende tijd even in de luwte. Daarnaast blijf ik als trainer verbonden aan het Steenkampinstituut, het opleidingscentrum van de partij.
Waar mogen ze je ’s nachts voor wakker maken?
Nergens voor eigenlijk. Ik ben erg gesteld op mijn nachtrust.
Waar staat Yang Soo Kloosterhof over 10 jaar?
Volop in het leven. Het liefst met een baan die volop bijdraagt aan het maatschappelijk nut. Of dit in de politiek is? Wie weet.
Wil je verder nog iets kwijt?
Ik vind het leuk dat je me benaderd hebt voor dit gesprek en wil je hiervoor bedanken. Tevens wens ik je veel succes in je verdere carrière. Het afgelopen anderhalf jaar is voor mij een turbulente periode geweest waarin ik veel heb ervaren. We leven in een bijzonder mooi gebied. Maar er is in dit gebied ook veel aan de orde. Gemeenten staan voor grote opgaven als bevolkingskrimp, werkeloosheid en aardbevingen. Ik hoop dat de gemeenten in Noord-Groningen over de eigen schaduw heen zullen springen om samen te staan voor de opgaven in dit gebied. Het doet mij overigens deugd dat mijn opvolger zoveel plezier heeft in zijn werk en ik hoop dat het CDA zijn positie behoudt. Ook in een grotere gemeente!