Het grote voordeel van 2 bonusdochters is misschien wel het feit dat je in situaties verzeild raakt waar je normaliter nooit in terecht was gekomen. Dit verrijkt je leven natuurlijk. Een mooie compensatie van een zorgenstijging, waar je ook onlosmakelijk mee te maken krijgt. ‘Kleine kinderen, kleine zorgen, grote kinderen, grote zorgen’, zo was het toch? Een ouderavond op school is zo’n voorbeeld van een bonussituatie. Dit gegeven bracht mij 2 weken geleden naar een school hier op het Hogeland die voortgezet onderwijs verzorgt. De school doet het best goed. Dit was te zien via een beamerpresentatie die booming cijfers liet zien op het gebied van aantallen leerlingen. Voeg daarbij nog een slagingspercentage van bijna 100% en u kunt zich voorstellen dat dit enige reden tot trots geeft. Mijns inziens terecht.
Maar het is natuurlijk niet altijd rozengeur en maneschijn wanneer je les geeft aan kinderen in de leeftijdscategorie 12-17 jaar. Ik geef het je te doen. Wat mij betreft petje af en een erelintje voor diegenen die trachten kinderen in de puberleeftijd de benodigde kennis bij te brengen. Vooral wanneer je te maken hebt met een klas met van alles wat. Zittenblijvers, zij instromers, opstromers, leerlingen die van een andere school zijn overgekomen enz. enz.. Rap en roet wil ik het niet noemen, dat klinkt zo denigrerend, net zoals een bijeengeraapt zootje. Maar een 20-tal pubers begeleiden die elk hun weg moeten zien te vinden in een nieuwe klas of school, dat valt niet mee. Dat geldt niet alleen voor de leraren trouwens maar zeker ook voor de leerlingen. Zo ging onze oudste vorig jaar nog fluitend naar school, dit jaar is dat toch andere koek.
De klas waarin ze verzeild geraakt is staat bekend als lastig. Sommige ouders namen zelf de term ‘oorlogsgebied’ in de mond toen ze het over het leslokaal hadden. Niet echt een omgeving dus waar je je kinderen met een veilig gevoel naar toe stuurt. De mentoren erkennen en herkennen overigens de problematiek en doen er alles aan om hier paal en perk aan te stellen. “Waren wij vroeger ook zo?” Een vraag van mijn overbuurman. Ik denk soms wel eens dat we engeltjes waren in vergelijking met sommige pubers heden ten dage. Maar dat verschilde ook per leraar natuurlijk. Sommigen konden het met hun ogen wel doen, bij anderen vlogen de bloempotten bij wijze van spreken door de klas of via het raam naar beneden. Een hel moet dit zijn geweest voor de desbetreffende leerkrachten.
Een groot voordeel van toen in vergelijking met het heden, zijn de mobiele telefoons. De invloed hiervan moet niet onderschat worden. Zo kreeg een leerling een Appje waarin stond vermeld dat hij door een groep jongens bij de trein zou worden opgewacht. Een stevig pak rammel zou dan zijn deel zijn. De lust om naar school te gaan, wordt er dan niet groter door. De vrouwelijke mentor durft maar nauwelijks meer met een jurk of rok aan naar school te gaan. Een van haar leerlingen die vooraan in de klas zat, had een kiekje gemaakt van tussen haar benen. Gelukkig was ze daar naar eigen zeggen niet aanstootgevend (on)gekleed maar toch. De desbetreffende jongen had het Appje verstuurd naar enige vrienden in andere klassen. Gelukkig kon de berichtgeving daar razendsnel onderschept worden en werden de leerlingen die het bericht gekregen hadden direct uit de klas verwijderd. De dader wachtte een schorsing…
It’s a jungle out there! En zo zou het niet moeten. Ook de term ‘gierende hormonen’ hoorde ik die avond. Aan de mentoren de grote uitdaging om van al deze gierende hormonen, de haantjes en de onzekere puberjongetjes en meisjes een eenheid te maken. Zodat aan het einde van het schooljaar gezamenlijk de polonaise gelopen kan worden? Dat zou toch fantastisch zijn. Dat ook het tweede jaar met goed gevolg kan worden afgerond. Binnenkort volgen de eerste gesprekken met de ‘lastige’ leerlingen en hun ouders. Wanneer dit niet helpt volgen eventueel schorsingen……
Vroeger was niet alles beter hoor. Maar soms wel een stuk overzichtelijker, denk ik. Minder invloeden van buitenaf ook. Maar ook toen werd er gepest, helaas iets van alle tijden. Ik ben benieuwd hoe het afloopt. En wanneer de boer voort ploegt, dan onderwijst de leerkracht verder. Ik hoop dat het ze lukt. Het volpompen van de leerlingen met allerlei benodigde examenstof. En het afleren van minder sociale trekjes. In elk geval hebben ze nu wel een doeltreffend strafmiddel die er vroeger nog niet was: het in beslag nemen van de mobiele telefoon! Een hard gelag inderdaad…..